..:: Bulgaristan Adaçalı Köyü İzlenimleri....N.KIYICI Haber Metni Detayı ::..

Bulgaristan Adaçalı Köyü İzlenimleri....N.KIYICI
ADAÇALI (BORİSTLAVSTİ) İZLENİMLERİ 30.03.2010 Salı günü, Ferah İlköğretim Okulu ile Bulgaristan Haskovo (Hasköy) ili Konuş Köyü İlköğretim Okulu arasında Kardeş Okul Protokolünü imzalamak ve Projelerde ortak çalışmak amacıyla Bulgaristan’a gittim. Gittiğimiz okul bir köy okuluydu. Konuş Köyü İÖO.da Türkçe öğretmeni Nesibe Adem bizi davet etmişti. Bizim yanımızda da Bulgarca bilen okulumuz öğretmeni Mustafa AKAN vardı. Sabah gümrükten geçtik. İşlemlerimiz fazla uzun sürmedi. 20 dakikada Türk ve Bulgar gümrüklerinden geçtik. Gümrükten çıktığımız gibi Kapitan Adreovaa (Verentekke) köyüne geldik. O gün hava çok sisliydi, Budakdoğanca’ya doğru baktım ama göremedim. İlk kez Türkiye sınırları dışına çıktığımdan başlangıçta çok heyecanlıydım. Daha sonra içinden geçtiğimiz köyleri gördükçe sanki Edirne’nin köylerinde geziyor gibi hissettim kendimi. İnsan hiç yabancılık çekmiyor. Evlerin yapıları , avluları hemen hemen aynı. Hele daha sonra Kırcaali İli sınırlarına ve köylerine ulaştığınızda hiç yabancılık çekmiyor, Bulgarca tercümana bile ihtiyaç duymuyorsunuz. Kırcaali sokaklarında herkes Türkçe konuşuyor. Kırcaali içinde biraz dolaştıktan sonra Arda boyundan dedem ve ninemin köylerine doğru yola çıktık. Geçtiğimiz köylerin içinden köylülerle sohbet ederek ve Adaçalı’ya nereden gidilir diye sorarak yolumuza devam ettik. Sonunda akşam saat 18:00 gibi Adaçalı Köyüne ulaştık. Adaçalı Köyü tamamen Bulgar, 1 Türk var Hüseyin, o da Bulgar kızı ile evlenmiş ve oraya yerleşmiş. Köyde olmadığı için göremedik hemşerimizi. Köye girince sağa doğru uzun bir sokağa saptık ve yol kenarında bakkalın önünde oturan kişilere bir şeyler sormak için durduk. Bizi hemen masaya davet ettiler. Dört kişi bira içiyorlardı , bizde hemen onların yanına oturduk. Bizi çok iyi karşıladılar, hemen koyu bir sohbete başladık. Bana da bira ikram ettiler. Ben ninem bu köyden , dedem de hemen Arda’nın karşısındaki Kozluyol köyünden deyince muhabbet daha da koyulaştı. Adaçalı ve Kozluyol köylerini Arda nehri ayırıyor. Dedemin köyü Kozluyol’un baraj altında kaldığını, sadece çobanların kullandığı 7-8 evin bulunduğunu söylediler. Adaçalı ise konumunu muhafaza etmiş. Türklerden kalma evler de bulunuyor. 1912 yılında Türkler göç edince Balıkesir, Bandırma, Bursa ve Söğüt dolaylarından gelen Bulgarları Adaçalı’ya yerleştirmişler. Kalan Türkler’de 1935-1940 yılları arasında köyden göç edince köyde hiç Türk kalmamış. (Bizim köydeki Adaçalı’lılar 1912 yılında gelmiş, Korucu Köy ve Çömlekakpınar Köyünde 1935’lerde gelenler var.) 80 yaşındaki Söğüt’ lü Georgi Kostadinov ZAFEROV amca, 1912 yılında buraya geldiklerinde Türklerin bulunduğunu, 15-20 yıl birlikte yaşadıklarını sonra Türklerin, Türkiye’ye göç ettiklerini, köydeki un değirmeninin Türklere ait olduğunu ve zengin bir Türk’ün de köyde büyük bir harası (at çiftliği) olduğundan söz etti. Köyde şu an Türklerden kalma 4-5 ev bulunmakta. Köyde , önünde oturup sohbet ettiğiz bakkalın oğlu Hristo CHOLAKOV adında genç bir avukatla tanıştık. Hemen bakkalın arkasındaki babasının eski ahırlarını düzenlemiş ve çok güzel bir Köy Müzesi yapmış. Tam bizim hayal ettiğimiz ve köyümüz ilkokul binasının bir odasına yapmayı düşündüğümüz gibi bir müze. Köyde kullanılan her türlü eşyayı toplamış müzesinde sergiliyor. Eski tarım aletleri, mutfak eşyaları, eski giysiler yani eskiden köyde kullanılan aklınıza ne gelirse.. Bir şey dikkatimi çekti, eşyaların çoğunun adı Türkçe. Örneğin sofra, tava, kebe, gibi eşyaların ismi Türkçe. Demek ki kültürler epeyce birbirinden etkileşmiş. Bizde de örneğin toprak sobanın adı Peçka, fırına ekmek attığımız tahta bölmenin adı Pinavut, el arabasının adı Kotika, bunlar hep Bulgarca isimler. Hristo’nun soyadı bile Türkçe. Sordum soyadın ne anlama geliyor diye konuşmalarının arasında sakat kelimesi geçti. Eli olmayan anlamında dedi. Dedesi Türkiye’de iken avlanma sırasında tüfek ateş almış ve çolak kalmış, soyadları oradan geliyor. Dedim bu Türkçe bir gelime o da onayladı. Hristo buradan ev almayı düşünürmüsün? dedi. Evlerin fiyatı 2500-5000 Tl. arasında değişiyormuş.Aynı zaman da köyde konaklamak için, baraj kenarında tatil yapak için ev pansiyonları var. Bu arada Hristo'nun babaannesi 85 yaşındaki Katya Dimitireva CHOLAKAOVA ile de sohbet ettik. Geçen yıl Türk komşularının kurban bayramında köye geldiklerini, kurban kestiklerini ve kendisine bir bakır et bıraktıklarından söz etti. Türkler köyde iken çok iyi komşuluk yaptıklarını söyledi, komşularının kendisini Türkiye'ye götürmek istediklerini ama yaşlılıktan dolayı gidemedim dedi. Tekrar gelmemi ve onlarda misafir olmamı istedi. Biz de tekrar gelirsek Katya ninde de bir gece kalmaya söz verdik. Akşam saat 18:00 civarında Adaçalı’ya gitmiştik. Biraz geciktik, köyümüzün tadına tam varamadık, saat 19:30 civarında izin istedik ve köyden ayrıldık. Dönüşte köyün alt tarafından döndük ve baraj kenarında balık tutan köylülerin fotoğraflarını çektik. Bir daha gelmeye söz vererek Adaçalı’ya veda ettik. İnsanın dedesinin, ninesinin, atalarının topraklarını görmek, gezmek, onların teneffüs ettiği havayı koklamak . Bu duyguyu, heyecanı kelimelerle anlatmak çok zor. Vize sorunu olmasa da insan istediği zaman oralara gidebilse ne güzel olurdu. NOT : Köyümüzden Adaçalı’lı olan aileler : Kıyıcı Ailesi Demir Ailesi Elkatmış Ailesi Ergeç Ailesi Aziz Altay’ın annesi (Selim’in babaannesi) Bekir Arabacı’nın annesi Adaçalı Köyü Fotoğraflarına facebook’tan bakabilirsiniz. Necmettin KIYICI
Okunma Sayısı : 4608	Eklenme Tarihi : 5.04.2010