Şiir dalında çeşitli ödüller sahibi İstanbul Bakırköy Kartaltepe Ortaokulu 7.Sınıf öğrencisi, köylümüz Funda&Erdem YILDIZ'ın kızı İzel YILDIZ bu defa kompozisyon dalında birincilik elde etmiştir.

Bakırköy İlçe Millieğitim Müdürlünce düzenlelen Çanakkale  konulu Kompozisyon yarışmasında İlçe birincisi olan İzel kızımızı kutluyor ve birincilik ödülü alan eserini sizlerle paylaşıyoruz.

Site Yönetimi

                                                     ÇANAKKALE KOKUSU

              Dünya tarihinde başka destan var mıdır böylesi anlatılan? Nesilden nesile tükenmeden gelen başka zaferler var mıdır? Çanakkale bir yakarış, bir haykırış bir son veriştir. Yurdumun son gözyaşı, alın teri,  gönlündeki tahttır.  Soluksuz yol alış, aç bedenler, susuz dudaklar, koca bir top mermisini kucaklayan güçtür Çanakkale.

            Toprağın denize, denizin toprağa tutunması ve tutunuşun kahramanı  Mehmedimin direnişidir. Burası kurtuluştur, sondur. Yurdumun son nefesidir.

             Koca bir ülke paylaşılıyordu. Koca bir tarihi yıkmak için gelmişlerdi. Her yer buralara sahip olma fikrindeki düşmanla doluydu. Asırlardır ayakta kalmış bu toprağın milleti parçalanmaya çalışılıyordu. Yürekler acıyordu. Gözü yaşlı insanlar çaresizlik içindeydi. Vatan elden gidiyordu.

              Kandan şelaleler akıyordu ne yana baksa. Toplar her yanı delik deşik etmişti. Düşman kara bir duman içerisindeydi. Bu korkutmadı Türk’ü. Yılmak, geri dönmek yoktu. Toprağın tek zerresinin  üzerine düşman ayak basamazdı. Küçücük yüreğine koca bir sevdayı koyup çıkmıştı yola. Sırtında cepheye ekmek, su taşıyanlar vardı. Yorgun bedenler usanmadan ilerliyordu.  Herkes birlik olmuştu. Çanakkale uyanıştı, Çanakkale dirilişti, Çanakkale Türk’ün gücüydü.

             Cephede asker, demirden bile daha sağlam duruyordu. Umudu vardı.  İnanıyordu. Öyle bir inançtı ki bu, tüm dünya birleşti, yıkamadı. Elinde sayılı mermisiyle tüfeğini düşmana tutan, isabet ettiremezse daha oracıkta kahrından ölecek askerler vardı. Toprağımın üzerini, denizimin suyunu ateş sarmıştı. Her yan düşmanla dolmuştu. Korkulacak kadar çoktular. Her biri kıvılcımdı. Kıvılcımlar ateş oldu. Bu ateş öyle yayıldı ki ancak cesaretle, ancak gönül gücüyle, ancak beraberlikle söndü. Umudu  önüne katan asker yürüdü, yürüdü. Çanakkale’den geçit vermedi.

               Tüm gözler izledi Çanakkale’deki destanı. Zaman durdu sanki. Bir milletin toprağına sarılışını resmetti. Toprağını bırakmayışını, tırnaklarının arasına alışını kaydetti durdu. Denizin direnişi geçit vermedi düşmana. Yurduma göz diken düşmanı, göğe kadar yükselen dalgalar bir bir içine aldı. Koca gemileri yuttu içindeki nefret dolu insanlarla. Bir daha vermemecesine derinlere, en derinlere attı. Kimseler bulamasın diye sakladı her birini. Yurdumun her karışına göz koyan, her düşman askeri, bir yudum suyla yok oldu. Benim askerimin gözyaşıyla, teriyle çoğalan, çoğaldıkça şahlanan dalgaların gücünde, düşmanın buluşmasıyla son buldu çığlıklar.            

                Her yeri saran yangının içinde yol aldı. Ateşin ortasında imanıyla, inancıyla güneş gibi doğdu. Büyük sona yaklaşırken vatanım, burası yeniden başlangıç  oldu.

                     Geçit vermedi Çanakkale Boğazı. Çaresizlik içindeki düşman, telaş içinde, korku içinde koştu sağa sola. Anladı denizin coşkusunun ondan yana olmadığını. Anladı benim toprağıma denizimin yol olmayacağını. Kötü duygularla yurdumun toprağında ilerledi. Bastığı her yer isyan etti. Açlık, yokluk içinde askerim, dimdik durdu, siper oldu, kale oldu. İzin vermedi düşmanın yürüyüşüne kara gözlüm. Kınalı kuzum ‘’Dur’’ dedi. Vatan aşkı sardı her yanı. Aşk yüceydi, durdurulamadı. Öyle bir aşktı bu, yer, gök, deniz el ele tutuştu. Mehmedime  güç oldu, katık oldu. İlerledi Mehmet ilerledi, durmadı. Kale oldu, düşmana yol vermedi. Ta ki toprağın sonunda denize teslim etti göz koyanları. Sonra yığıldı kaldı. Kanıyla suladığı toprağının uğrunda hiç düşünmeden ölmeyi göze aldı.

               Her yağmur sonrası ta buralara gelir Çanakkale’nin kokusu. Yedi yaşındaki bebeden yetmiş yaşındaki dedeye selam olsun bizden. Ruhlarınız şad olsun.

            Ah Çanakkale’nin aziz şehitleri, ah gençliğine doymadan vatana canını veren yiğitler, gözü yaşlı anaların kuzuları, nineler, dedeler, kardeşler, ağabeyler, ablalar rahat uyuyun! Emanetiniz canımın tam ortasında.

                                                                                                  İzel YILDIZ

                                                                     Okulu    :     Kartaltepe Ortaokulu

                                                                     Sınıfı     :     7-B

                                                                      kul No:      270