"OSMAN DAYI.."
Yıllar yıllar önce ..Budakdoğanca ..Her yer yemyeşil insanın içine işleyen toprak kokusu..Okul kalabalık , öğrenciler cıvıl cıvıl..Teneffüste hemen iki takım futbol maçı, hem kalemizde hazır bahçedeki çam ağaçları..Beslenme çantamızda peynir zeytin yumurta.. Kaç kere değiş tokuş yapmıştım tavuk yumurtası ile ördek yumurtasını.. Bizde ördek yoktu ki..
Herkes işinde gücünde kahveler kalaba.. Yollarda cimdaki oynayan çocuklar , çeşme başında köyün güzel kızlarına bakış atan uzun saçlı delikanlılar , buram buram aşk kokan erguvanlar..Yazın geldiğini müjdeleyen leylekler, gökte uçan kuşlar ..
Evet mutluluk var , huzur var..
Laf aramızda o zamanlar babam muhtar...!
Aslında mühim olan o güzel insanlar..Yani asayiş berkemal...İnsanlar ekmek kavgasında onurlu ve şerefli, kendi yaşam savaşında..
Osman Dayı ; Bir ağır abi. Oturaklı ve kibar. Pos bıyıklı güleç yüzlü..Yani öyle insan vardır ki ağlamayı yakıştıramayız .Öyle kendine has bir İnsan Osman dayı.. En sıkıntılı anını bile güler yüzle anlatan bir Adam Osman dayı.. Bir gün bana _ Yeğen yarın balya bağlayacaz bize şoför gel.. _ Gelirim tabi Dayı..Ertesi gün balya yüklüyoruz şoför ben..Canına yandığımın 450 fiatı debriyaj sakat.. 8 balya atıyorlar arabaya , ben kalkınca 4 balya yerlerde..!Fikret dayım _Kuzum atamı biniyorsun sen ya yavaş kaldır şu traktörü.. !Osman dayım gülüyor...Sağ salim yüklüyoruz bir araba balya akşam yemeğine onlara gidiyorum. Teyzem rahmetli bir kuru fasulye yapmış var ya yanında soğan köy ekmeği ahhh muhteşem..Yemekten sonra Osman dayı (AÇIŞ) dedim _ Yarın devammı ?Devam tabi be yeğen dedi..Onu çok sevdim adam gibi adamdı..Nur içinde yatsın..
Faruk ARABACI