..:: 17 NİSAN KÖY ENSTİTÜLERİNİN KURULUŞU - Zeytinin Teri Haber Metni Detayı ::..

17 NİSAN KÖY ENSTİTÜLERİNİN KURULUŞU - Zeytinin Teri
Not: Bu yazı, emekli öğretmen Hüseyin Kocakülah ve > köy enstitülerine emek verenlerin anısına ithaf > olunmuştur. / Yazıyı gönderen YÜKSEL TÜKENMEZ ' e teşekkür ederiz. > ZEYTİNİN TERİ > > Arabamız su kaynatmasa durmayacaktık, o sıcak yaz günü > Balıkesir'in Savaştepe ilçesinde. Yola çıkmadan > önce arabaya bakım yaptırmış, hararet sorunu olduğunu > söylememe rağmen arıza bulamamışlardı. Dağda su > kaynattıktan sonra motorun soğumasını bekleyip ancak > Savaştepe'ye kadar gidebilmiştik. > > Birlikte yolculuk ettiğim eşim ve kızımın da canı > sıkkındı. Günlerden pazardı ve her yer tatildi. Sanayi > sitesinde arabaya baktıracak birilerini aradık, > bulamadık. Can sıkıntısı ve çaresizlik içinde > söylenirken tamirci aradığımızı duyan birileri > aracılığıyla tanıştık Hüseyin amcayla. > > Elinde küçük bir alet çantası vardı. Yardımcı olmak > istediğini söyledi. > > Motora yaklaştı, sesini dinledi. Kontağı kapatıp > tekrar açtı. Hiçbir yere dokunmadan uzun uzun motoru ve > çalışmasını izledi. "motorun soğutma sisteminde > sorun görmediğinden" söz etti. Bir süre daha > bakındı. Sonra "buldum galiba" diye haykırdı. > "Herşey normal görünüyor ve su kaynatıyor ise > araba su eksiltiyor demektir. Muhtemelen kalorifer peteği > delinmiş, su kaçırıyordur. O takdirde döşemelerin > ıslak olmalı" dedi. > Gerçekten de onca uzmanın > çalıştığı servisin bulamadığı sorunu kısa sürede > görmüştü. Arabanın kalorifer sistemi su kaçırıyor > eksilen soğutma suyu yüzünden araba hararet yapıyordu. > Kalorifer sistemini devre dışı bırakıp geçici bile > olsa su kaçağını önleyip sorunu çözdü, Hüseyin > amca. > > Teşekkür edip borcumu sordum. Arabanın camındaki tıp > armasını gösterdi; > - Doktor musun? > - Evet. > - Bizim hanımın yıllardır geçmeyen ağrıları var. > Gelip bakarsan ödeşiriz. Ben de hanıma doktor > götürmüş, gönlünü almış olurum. Hem de çayımızı > içer soluklanırsınız. > > Hep beraber, Hüseyin amcanın > evine gittik. Tek katlı bahçeli şirin bir > evdi. > > Hanımının şikayetlerini dinleyip, muayene ettim. Çoğu > yaşlılığa ve menopoza bağlı yakınmaları için > tavsiyelerde bulunup iki de ilaç yazdım. Kadıncağızın > yüzü güldü. Teşekkür etti. Çay hazırlamak için izin > istedi. > > Bu arada ilkokul çağındaki > kızım boş durmuyor odaları karıştırıyordu. Bir şey > kırıp dökmesin diye yanına gittiğimde evin bir > odasının duvarlarının kitapla dolu olduğunu gördüm. > Şaşkınlığım daha da artmıştı. > > Muhabbet ilerleyince, tamirci > sandığım Hüseyin amcanın gerçekte emekli ilkokul > öğretmeni olduğunu 39 yıl devlet hizmetinde Ege'nin > köylerinde çalışıp emekli olduktan sonra > Savaştepe'ye yerleştiğini anlattı. Çocuklarının > okuyup büyük şehre gittiğini burada hanımıyla baş > başa yaşadığından dem vurdu. > > - Neden buraya yerleştin? > - Ben okumayı, yazmayı, hayatı burada öğrendim. Sizler > bilmezsiniz, unutuldu gitti. Ben Savaştepe köy > enstitüsünün ilk mezunlarındanım. Hasan Ali Yücel > maarif vekili iken ilk köy enstitüsü burada açıldı. > Burada öğrendim ben hayatı, bir şeyler öğretmenin > nasıl mutluluk verdiğini. > > Ayrılamadım buralardan. > > - Peki bu tamircilik işi nereden çıktı? > > - Dedim ya, bilmezsiniz sizler, köy enstitüsü mezunu > olmanın ne demek olduğunu? O zamanın okulları > sanırsınız. Halbuki orada bu toprağın çocuklarına > okuma yazmanın yanı sıra çiftçiliği, hayvancılığı, > inşaat yapmayı, yemek yapmayı, bozulanları tamir etmeyi, > örgü örmeyi hatta az buçuk hekimlik yapmayı bile > öğrettiler. Hayatı öğrendik ve öğretmen olup hayatı > öğrettik çocuklara. > > - Yani elinizden çok iş geliyor. > > - Köy enstitülerinde bilmeyi, öğrenmeyi, düşünmeyi > soru sormayı,aklını kullanmayı öğretiyorlardı. Zaten > bu yüzden yaşatmadılar ya... > > Bu arada çaylar geldi. Çayın yanında ekmek peynir ve > zeytinden oluşan kahvaltı da hazırlamıştı Hüseyin > amcanın hanımı. Emekli olduktan sonra zeytinciliğe > başladığını sofradaki zeytinin de kendi ürünleri > olduğundan söz etti. > > - Zeytinin hikmetini bilir misin? Meyveleri ile > karnımızı doyurmuş, yağını çıkarmışsız. > Kandillerde yakıp aydınlanmışız, odunu ile > ısınmışız. > Giderek ona benzemişiz. > > - Nasıl yani? > > - İnsan da doğanın meyvesi değil mi? > > Sofradaki zeytin çanağından aldığı zeytini ışığa > doğru tutup; > > - Doğup büyüdüğünde zeytin tanesi gibi acı, yeşil > bir meyve insan. > > Çoğunu sıkıp yağını çıkarıp posasını da sabun > yapıyoruz. Yani heba olup gidiyor. Bir kısmını > sofralık ayırıyor selede tuza yatırıp acı suyunu > atmasını buruşup bu hale gelmesini sağlıyoruz. Veya > salamura yapıp olduğundan daha şişkin gösterişli hale > getiriyoruz. İnsanlara da böyle yapmıyor muyuz? Okullarda > okutup okutup hayata hazırladığımızı sanıyor ya > şişiriyor ya da buruşturup atıyoruz insanları. > > "Sizin köy enstitülerinde yaptığınız da böyle > bir şey değil miydi" diye soracak oldum. Hanımına > baktı gülüştüler. > > - Hurma zeytini bilir misin? > > - Bilmem. Hiç duymadım. > > - Egenin bazı yerlerinde olur. Ağaç aynı ağaçtır ama > her yıl kasım ayı sonu gibi denizden karaya esen rüzgar > ile zeytin ağaçlarına bir mantar bulaşır. Bu mantar > zeytinin terini giderir, acısını dalında alır. Dalında > olgunlaşır zeytinler. Toplandığında yemeğe hazırdır > anlayacağın. > > - Eeee. > > - Köy enstitüleri de böyleydi. Dalında olgunlaşan > zeytinler gibi insanları oldukları yerde yetiştirmeye, > onların bilgilerini de diğer insanlara bulaştırmayı > amaçlamıştı. Doğup büyüdüğü ortamda > olgunlaştırıyorlardı, insanı. Hayata > hazırlıyorlardı. > > Sustuğumu görünce. Hanımından boşalan bardakları > doldurmasını rica etti. > > "işte bu yüzden, öğrendiklerimin zekatını > vermek, zeytinin terini hatırlatmak için buradayım, > doktorcum, unutulsun istemiyorum" dedi. > > Kitaplığından çıkardığı iki kitabı kızıma hediye > etti. Vedalaştık. > Arkamızdan bir tas su döküp, uğurladılar. > > Dr. Mehmet Uhri
Okunma Sayısı : 315	Eklenme Tarihi : 17.04.2009